Verhuisd

We zijn aangekomen op Curacao, de reis is heel goed verlopen. De verhuisdozen konden gelukkig toch nog met zeevracht en de auto hebben we nog kunnen verkopen, zij het dat we aardig wat korting moesten geven.

Maandagavond zijn we tot ongeveer 12 uur bezig geweest met herschikken van de koffers, sommige koffers moesten toch wat lichter en we wilden dit graag ruim van te voren gereed hebben. Toch de volgende ochtend nog om kwart over 4 opgestaan om het af te maken, daarna huisje schoonmaken en de taxi in. Door de grote hoeveelheid koffers mochten we van de vriendelijke vrouw van SLM de koffers wegen per twee, dat was maar goed ook, zo kon de koffer van 28 kg samen met de koffer van 18,5 kg en was het bij elkaar maar een halve kilo te zwaar. Ook de handbagage koffer van 12 kg viel zo niet op omdat er eentje naast stond van 8 kg.

Daarna kwam de securitycheck en moest Harriet haar hobbyschaartje inleveren die in de luiertas van Jafeth zat. Bij de paspoortcontrole moesten we weer uitleggen met het vergeelde strookje in de hand en de oude verlopen paspoorten met de stempels erin dat we nog steeds wachten op onze verblijfsvergunning, sinds april 2015 en die inmiddels ook al weer verlopen zou zijn. Maar toch kregen we de gewenste stempel en konden we in de vertrekhal gaan zitten wachten.

Nathan telt ons laatste Surinaamse geld, 7,50 srd. Hier konden we nog voor 6 srd een flesje water van kopen.

De vlucht ging goed, Jafeth heeft de eerste start niet bewust meegemaakt hij lag al te slapen voor de motoren gestart werden, maar vlak voor de tussenlanding op Trinidad en Tobago werd hij wakker. Toen we langs Curacao vlogen konden we het park en de woonwijk waar we terecht zouden komen al zien liggen vanuit de lucht. Eenmaal op de luchthaven ging alles heel erg snel. De paspoortcontrole ging zonder problemen en moeilijke vragen, misschien hielp het dat Jafeth liep te flirten met de vrouwelijke beambte, misschien dat ze daardoor vergat te vragen naar onze retourticket, zorgverzekering, gele koorts vaccinatie, doel van de reis en waarom we 47 dagen op vakantie komen zoals we op het strookje hadden ingevuld terwijl we leerplichtige kinderen bij ons hebben. Na de paspoortcontrole lag onze bagage al op de band en lag de buggy er al naast, vervolgens moesten we even wachten op de bus die ons naar het vakantiepark bracht.

De eerste dagen hebben we goede indrukken gekregen en hebben we een beetje kunnen relaxen. Nadat we dinsdag waren geland en opgehaald, hebben we een huurauto geregeld. Het is een economic class wagentje, een Hyundai i10, een wagentje waarbij je als bestuurder precies in het midden zit tussen vooras en achteras, en na de achteras heb je ook helemaal niks meer. Er past nog meer in een winkelwagentje van de Mangusa (grote supermarkt waarin niks gewende Surinamers verdwalen) dan in de kofferbak van dit brute monster. Het is dus echt een economic class autootje want je laat het wel om met een volle winkelwagen de winkel uit te lopen. Waar we ook achter kwamen was dat de buggy niet in de kofferbak past, maar als we de bestuurdersstoel ver naar voren doen en Levi links achterin opgevouwen plaats laten nemen dan past de buggy net tussen Levi en de bestuurdersstoel. Levi en de bestuurder zitten dan weliswaar niet lekker maar daarna kan Jafeth heerlijk zitten als we de stad door slenteren van instantie naar instantie en hoeft hij niet op de arm, en dat hebben we er dan wel even voor over.

Nadat we dinsdag de auto nog hadden geregeld hebben we nog wat boodschappen gedaan en gerelaxed en gezwommen. Nathan en Levi lagen 10 minuten na aankomst al in het zwembad, en de koffers waar zwembroek en duikbril in zaten lagen leeggegooid ergens in het huis.

Woensdag was een dag van 3 chagrijnige kinderen op de achterbank. Na het vrolijk zwemuurtje in de ochtend was de pret snel bedorven bij de jeugd want we gaan leuk rekening openen bij een bank (2 uren stil zijn), geld wisselen (1 uur stil zijn), status opvragen voor de verblijfsvergunning, (uur wandelen) en Jan ging nog even bij zijn toekomstige werk langs (uur op de achterbank zitten). Genoeg redenen dus voor de jongens om eens goed met elkaar op de vuist te gaan op de smalle achterbank en hard kabaal te maken in de bankfilialen (Dat laatste nam Jafeth dan voornamelijk voor zijn rekening en omdat we nog niet wisten dat de buggy in de auto past, zat hij op de arm).

´s Avonds waren we uitgenodigd door Maria en haar man Erik en 2 zoontjes om pizza´s te komen eten. Jan en Maria kennen elkaar van hun jeugd tijd in Staphorst en hebben sinds kort weer contact via facebook. Was gezellig en hier kreeg Jafeth zijn eerste verjaardagskado, een mooie driewieler met duwstang. Jafeth is er heel blij mee en zit er graag op als we een rondje over het park lopen.

Donderdag was het dan Jafeth zijn verjaardag, dit viel gelijk met de eerste koningsdag die wij meemaakten. Terwijl in Nederland ´s ochtends nog ijs op de auto´s lag was het hier behoorlijk dooi. Uiteraard begon de dag weer met een duik in het zwembad (het begint saai te worden), daarna zijn we het centrum van Willemstad in geweest waar een gezellige braderie was en rommelmarkt. De jongens hebben heerlijk gesprongen op springkussens en we hebben wat lekkers gegeten en gedronken. Nadat we even thuis hadden gegeten zijn we naar het strand gegaan en hebben heerlijk verkoeling gevonden in het heerlijke zeewater.

Vandaag op huizen en op autojacht en verder proberen meer te genieten van het heerlijke eiland.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

One Response to Verhuisd

  1. Jan says:

    Hallo Family Gombert

    ..wensen jullie alle succes van de wereld toe. Groeten uit Oud-Beijerland. Mar en Jan Bakker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *